Samples of Dutch Non-Fiction Translated into English
Column in Het Parool
Dutch Source: Ik lig in het ziekenhuisbed wat aan de dood te denken
Theodor Holman
9 JULI 2021
Ik lig in het ziekenhuisbed wat aan de dood te denken als er opeens een oude man in z'n onderbroek, met naast zich zo'n mobiele stellage waaraan allerlei zakjes en meters hangen, naar me wuift.
English Translation: I'm lying in a hospital bed thinking about death
Theodor Holman
JULY 9, 2021
I'm lying in a hospital bed thinking about death when, suddenly, an old man wearing nothing but his underpants waves at me. He's standing next to one of those portable IV poles with various bags and monitors hanging from it.
Ik zwaai terug.
Hij zegt iets, het lijkt op een vraag en ik zeg voor de zoveelste keer: “Non parlo italiano!”
Dat interesseert hem niks. Hij blijft praten. Af en toe zakt zijn mondmaskertje wat af en hij zet hem pas weer goed als hij even uitgepraat is. Ik versta wel iets: auto, hart, vrouw, huis, voetbal… ik kan er geen wijs uit worden. Maar ik herhaal het woord voetbal, wijs op mezelf en zeg “Olanda.”
I wave back.
He says something that sounds like a question, and for the umpteenth time, I say, "Non parlo italiano!"
This is of absolutely no interest to him. He carries on talking. Every now and then, his face mask sags, and he only puts it back over his mouth when he briefly stops speaking. I understand a few words: car, heart, wife, house, football... But I can't make any sense of it. So I repeat the word football, point to myself and say "Olanda."
De man toont medelijden met mij. In gebarentaal. Hij kijkt naar boven of hij tevergeefs God aanroept, haalt zijn schouders op, schudt zijn hoofd en maakt een gebaar waaruit ik opmaak: het spijt me. Alles met één hand, met die andere zoekt hij steun bij die ingewikkelde stellage. Ik zeg: “Italia,” en ik steek mijn duim op.
The man shows that he sympathises with me. In sign language. He looks heavenwards as if vainly beseeching God, shrugs, shakes his head, and makes a gesture that seems to say: I'm sorry. He does this all with one hand, his other hand gripping the complicated rig next to him for support. I say, "Italia," and give him a thumbs up.
Hij nikt. Dan moet hij van een zuster doorlopen, want hij verspert de weg in de gang waar ik lig. Maar als hij langs me loopt, doet hij iets wat in verband met corona niet mag: hij raakt me aan en knijpt even in mijn arm om me sterkte te wensen.
“Grazie.”
Ik meen het.
He nods. Then a nurse tells him to move on because he's blocking the corridor that my bed is in. But as he walks past me, he does something that Covid has made forbidden: he touches me and squeezes my arm to wish me luck.
"Grazie."
I mean it.
Nergens heb je zoveel behoefte aan iets van menselijkheid als ziek en onzeker in een ziekenhuis.
Na zes uur in die gang liggen, moet ik plassen en stap mijn bedje uit. Ik passeer een heel oude dame met weinig tanden in de mond. Ze ziet er bleek en breekbaar uit. Ze ligt in zichzelf te rebbelen. Als ze mij ziet, wil ze ook met me praten en weer zeg ik: “Non parlo italiano.” Maar ook haar interesseert dat niks. Ze vertelt een verhaal waar ik dit keer echt niets van versta.
Nowhere is the need for humanity greater than when you're lying, sick and fretful, in a hospital bed.
After six hours in that corridor, I need to pee, so I get up. I pass a very old lady who has almost no teeth. She looks pale and fragile lying there mumbling to herself. When she sees me, she wants to talk to me too, and again, I say, "Non parlo italiano." That’s of no interest to her, either. She's telling me a story, and this time, I don't understand a single word.
Wijs geworden van mijn vorige ontmoeting pak ik de vrouw even bij haar hand. Ze grijpt hem onmiddellijk. En ze zwijgt. Met grote ogen kijkt ze me aan. Ik kijk naar haar handen. Ruw, grof, stevig, vuile nagels. Ze wil me niet loslaten. Ook dit is gebarentaal. Ik probeer m'n hand los te rukken, want ik moet ook plassen.
Having learned from my previous encounter, I take the woman's hand. At once, she squeezes back. And she stops talking, looks at me with wide eyes. I stare at her hands. Rough, rugged, sturdy, nails rimmed with dirt. She doesn't want to let me go. This is also sign language. I try to pull my hand away because I really need to pee.
“Bagno,” zeg ik en verlos mijn hand. Ze zegt iets, ik weet niet wat, maar het is een zin die pijn doet.
"Bagno," I say, wrenching my hand free. She says something, I don't know what, but it's a sentence that stings.
Extract from an archaeology paper
Dutch Source: Extract from Een Romeinse Rijnaak, gevonden in Utrecht-De Meern; resultaten van het onderzoek naar de platbodem 'De Meern 1' by Jansma and Morel
In het achterschip is een bijzonder fraaie handmolen aangetroffen van basaltlava (tefriet); beide maalstenen zijn compleet bewaard gebleven (afb. 8.70, plaat 88).1033 Uitzonderlijk is dat ten gevolge van de goede conserveringsomstandigheden ter plekke ook vrijwel alle houten en metalen onderdelen bewaard zijn gebleven. Het feit dat het exemplaar vrijwel compleet is, duidt erop dat het schip betrekkelijk snel moet zijn vergaan.
English Translation: Extract from A Roman Rhine barge, found in Utrecht-De Meern: Results of the investigation into the flatboat 'De Meern 1
A particularly fine rotary quern made of basalt lava (tephrite) was found in the stern; both millstones are completely intact. (fig. 8.70, plate 88). Unusually, because of the good preservation conditions at the site, almost all the quern's wooden and metal parts have survived. The fact that the specimen is almost entirely intact indicates that the ship must have sunk relatively quickly.
Toen de molen werd ontdekt, zaten de boven- en ondersteen nog aan elkaar vast. Dit betekent dat beide tot dezelfde molen behoorden en verklaart ook de identieke diameter (ca. 40 cm) van de beide stenen. De bovensteen weegt 15,5 kg, de ondersteen 13,9 kg.
When the quern was discovered, the runner stone and bedstone were still attached. This indicates that they both belonged to the same quern and explains their identical diameter (approximately 40 cm). The runner stone weighs 15.5 kg and the bedstone 13.9 kg.
Door langdurig gebruik, mogelijk zelfs van vele jaren, hebben beide maalstenen enkele centimeters aan hoogte ingeboet en zijn ze bovendien schuin iets afgesleten; de randhoogte varieert bij de bovensteen van 6,5 cm tot 8,5 cm en bij de ondersteen van 5,5 cm tot 7 cm. Vergelijkbare ongebruikte onderstenen zijn meestal rond 10 cm hoog, terwijl bovenstenen nog hoger zijn.
Through prolonged use, possibly over many years, both millstones have lost several centimetres in height. They also have some oblique wear to the edges; the edge height varies from 6.5 cm to 8.5 cm for the runner stone and from 5.5 cm to 7 cm for the bedstone. Similar, unused bedstones are typically around 10 cm in height, while runner stones can be even taller.
De handmolen was oorspronkelijk voorzien van een houten handvat dat met een door lood gefixeerde ijzeren kram in een uitgeboord gat was vastgezet. Het oorspronkelijke handvat is door intensief gebruik afgebroken; alleen het beschadigde gat, dat van de rand schuin tot de buitenkant van de bovensteen reikt, resteert.
The quern was originally fitted with a wooden handle. This was secured in a drilled hole by an iron staple fixed with lead. The original handle has been broken off through intensive use, leaving only the damaged hole, which extends obliquely from the edge to the outside of the runner stone.
Het gat heeft de vorm van een dubbele zwaluwstaart en weerspiegelt de vorm van de ijzeren kram die met lood vastgezet was. Ter vervanging van het oorspronkelijke handvat is ca. 8 cm rechts van het beschadigde gat een nieuw gat uitgehakt voor een vervangend handvat. Dit tweede gat is kleiner dan het oorspronkelijke en het lijkt erop dat het nieuwe handvat van organisch materiaal gemaakt was, bijvoorbeeld van leer. Mogelijk werd de handmolen in deze fase niet meer met een houten handvat aangedreven maar met een ‘draaistok'; misschien werd hiervoor een dunne houten staaf gebruikt, die samen met de handmolen is aangetroffen.
The hole is shaped like a double dovetail, mirroring the form of the iron staple set in lead. A new hole was chiseled about 8 cm to the right of the damaged hole in order to replace the broken handle. This second hole is smaller than the original, and it appears that the new handle was made of an organic material such as leather. At this stage, it is likely that the quern was no longer operated with a wooden handle but with a 'turning stick'; this may have been a thin wooden rod which was found together with the quern.
Extract from Wikipedia page about IVF
Dutch Source: nl.wikipedia.org/wiki/In-vitrofertilisatie
Ivf-behandeling
De ivf-behandeling bestaat uit vier stappen:
Follikelstimulatie
Eicelpunctie
Fertilisatie
Embryo transfer
Follikelstimulatie
In een spontane menstruele cyclus komt meestal 1 eicel tot rijping na een kortdurende FSH-stijging. Tijdens een ivf-behandeling is het de bedoeling bij de vrouw meerdere follikels (en daarmee eicellen) tot rijping te laten brengen. Om een goede kans op succes te verkrijgen is het van belang meerdere eicellen te kunnen 'oogsten' voor externe bevruchting.
English translation:
IVF treatment
A course of IVF treatment has four stages:
Follicle stimulation
Egg retrieval
Fertilisation
Embryo transfer
Follicle stimulation
In a spontaneous menstrual cycle, a single egg cell usually matures after a brief increase in FSH (follicle-stimulating hormone). The aim of IVF treatment is to stimulate multiple ovarian follicles (and thus also the egg cells) to mature. To maximise the chances for success, it is essential that multiple egg cells can be 'harvested' for external fertilisation.
Uit deze via IVF met zaad bevruchte eicellen ontstane embryo's zullen de beste - dwz die met een goede kans op succes - worden geselecteerd voor terugplaatsing in de baarmoeder van de vrouw. Een goede kans op succes betekent een kans die vergelijkbaar is met de kans die gezonde paren in hun meest vruchtbare jaren hebben op zwangerschap.
After in vitro fertilisation, the best embryos resulting from the fertilised eggs – that is, those with a good chance of success – are selected for transfer into the woman's uterus. 'A good chance of success' means a probability comparable to that of a healthy couple conceiving naturally during their most fertile years.
Het stimuleren van de groei van meerdere follikels gebeurt door het toedienen van extra FSH (follikelstimulerend hormoon). Dit vindt plaats door injecties met follitropine, urofollitropine of menotrofine.
Extra FSH (follicle-stimulating hormone) is administered by injecting follitropin, urofollitropin or menotropin to stimulate the growth of multiple follicles.
Om te zorgen dat de extra eicellen niet tot een vroegtijdige eisprong leiden geeft men een GNRH-agonist of GNRH-antagonist. Een voorbeeld hiervan is decapeptyl.
To ensure that the resulting extra egg cells do not lead to premature ovulation, the woman is given a GnRH agonist or GnRH antagonist, for example, decapeptyl.
Het stimuleren van de follikelgroei begint gewoonlijk op dag 3 van de menstruele cyclus en duurt gewoonlijk tussen de 10 en 18 dagen. Gedurende deze tijd doet een arts regelmatig een echografie van de eierstokken en baarmoeder, om te zien of de follikels in het juiste tempo rijpen, en of het baarmoederslijmvlies voldoende dik is.
Stimulation of follicle growth usually begins on day 3 of the menstrual cycle and lasts between 10 and 18 days. During this time, a doctor will perform regular ultrasound scans of the ovaries and uterus to see if the follicles are maturing at the correct rate and if the uterus lining is sufficiently thick.
In de medische wereld wordt follikelstimulatie aangeduid met de term ovariële hyperstimulatie (afgekort OHS), wat vertaald kan worden in: 'verhoogde stimulatie van de eierstokken'. Om aan te geven dat alles onder begeleiding van een arts plaatsvindt, gebruikt men ook wel de term 'gecontroleerde ovariële hyperstimulatie' (afkorting: COH).
In the medical world, follicle stimulation is referred to as ovarian hyperstimulation (OHS). This can be translated as 'increased stimulation of the ovaries. The term 'controlled ovarian hyperstimulation' (COH) is sometimes also used to indicate that the process is carried out under the supervision of a doctor.
Eicelpunctie
Door middel van controle-echo's of het meten van hormoonwaarden in het bloed, weet men wanneer de eicellen voldoende gerijpt zijn.
Als er voldoende rijpe follikels zijn wordt er gestopt met het toedienen van FSH en wordt bij de patiënt eenmalig een dosis Humaan choriongonadotrofine toegediend. Precies 36 uur na deze hormoontoediening, dienen de eicellen door middel van een punctie te worden weggezogen uit de eierstok. Deze punctie gebeurt in het ziekenhuis, al dan niet onder lokale verdoving en onder echogeleiding.
Egg retrieval
To determine when the egg cells have reached maturity, the ovaries are monitored via ultrasounds or by measuring hormone levels in the blood.
When there are enough mature follicles, FSH is withdrawn, and the patient is given a single dose of Human Chorionic Gonadotropin. Precisely 36 hours after this hormone is administered, the eggs are aspirated from the ovary with a needle. This procedure is performed in the hospital, either with or without local anaesthetic and is guided by ultrasound.
In Nederland gebeurt de ingreep eigenlijk altijd onder lokale verdoving; een narcose moet speciaal van tevoren worden aangevraagd. In Duitsland is het gebruikelijk om narcose toe te passen. Indien men langer wacht dan 36 uur na de hormooninjectie, zal er een spontane eisprong (ovulatie) plaatsvinden en kunnen de eicellen niet meer geoogst worden voor de ivf.
In the Netherlands, this procedure is always performed under local anaesthetic; general anaesthetic must be specially requested in advance. In Germany, however, it is standard practice to use general anaesthetic. If more than 36 hours pass after the hormone injection, spontaneous ovulation will occur, and the egg cells can no longer be harvested for IVF.