Extract from an archaeology paper
Dutch Source: Extract from Een Romeinse Rijnaak, gevonden in Utrecht-De Meern; resultaten van het onderzoek naar de platbodem 'De Meern 1' by Jansma and Morel
In het achterschip is een bijzonder fraaie handmolen aangetroffen van basaltlava (tefriet); beide maalstenen zijn compleet bewaard gebleven (afb. 8.70, plaat 88).1033 Uitzonderlijk is dat ten gevolge van de goede conserveringsomstandigheden ter plekke ook vrijwel alle houten en metalen onderdelen bewaard zijn gebleven. Het feit dat het exemplaar vrijwel compleet is, duidt erop dat het schip betrekkelijk snel moet zijn vergaan.
Toen de molen werd ontdekt, zaten de boven- en ondersteen nog aan elkaar vast. Dit betekent dat beide tot dezelfde molen behoorden en verklaart ook de identieke diameter (ca. 40 cm) van de beide stenen. De bovensteen weegt 15,5 kg, de ondersteen 13,9 kg.
Door langdurig gebruik, mogelijk zelfs van vele jaren, hebben beide maalstenen enkele centimeters aan hoogte ingeboet en zijn ze bovendien schuin iets afgesleten; de randhoogte varieert bij de bovensteen van 6,5 cm tot 8,5 cm en bij de ondersteen van 5,5 cm tot 7 cm. Vergelijkbare ongebruikte onderstenen zijn meestal rond 10 cm hoog, terwijl bovenstenen nog hoger zijn.
De handmolen was oorspronkelijk voorzien van een houten handvat dat met een door lood gefixeerde ijzeren kram in een uitgeboord gat was vastgezet. Het oorspronkelijke handvat is door intensief gebruik afgebroken; alleen het beschadigde gat, dat van de rand schuin tot de buitenkant van de bovensteen reikt, resteert.
Het gat heeft de vorm van een dubbele zwaluwstaart en weerspiegelt de vorm van de ijzeren kram die met lood vastgezet was. Ter vervanging van het oorspronkelijke handvat is ca. 8 cm rechts van het beschadigde gat een nieuw gat uitgehakt voor een vervangend handvat. Dit tweede gat is kleiner dan het oorspronkelijke en het lijkt erop dat het nieuwe handvat van organisch materiaal gemaakt was, bijvoorbeeld van leer. Mogelijk werd de handmolen in deze fase niet meer met een houten handvat aangedreven maar met een ‘draaistok'; misschien werd hiervoor een dunne houten staaf gebruikt, die samen met de handmolen is aangetroffen.
English Translation:
IVF treatment
An IVF treatment consists of four stages:
Follicle stimulation
Egg retrieval
Fertilisation
Embryo transfer
Follicle stimulation
In a natural menstrual cycle, a single egg cell usually matures after a brief rise in follicle-stimulating hormone (FSH). The aim of IVF treatment is to stimulate multiple ovarian follicles (and thus also the egg cells) to mature. To maximise the chances of success, it is essential that multiple egg cells are 'harvested' for external fertilisation.
After in vitro fertilisation, the best embryos resulting from the fertilised eggs – that is, those with a good chance of success – are selected for transfer into the woman's uterus. A good chance of success means a probability comparable to that of a healthy couple conceiving naturally during their most fertile years.
The growth of multiple follicles is stimulated by administering extra FSH (follicle-stimulating hormone) with injections of follitropin, urofollitropin, or menotropin.
To ensure that the resulting extra egg cells do not lead to premature ovulation, the woman is given a GnRH agonist or GnRH antagonist, for example, decapeptyl.
Stimulation of follicle growth usually begins on day 3 of the menstrual cycle and lasts between 10 and 18 days. During this time, a doctor will perform regular ultrasound scans of the ovaries and uterus to see if the follicles are maturing at the correct rate and if the uterus lining is sufficiently thick.
In the medical world, follicle stimulation is referred to as ovarian hyperstimulation (OHS), which can be translated as 'increased stimulation of the ovaries'. The term 'controlled ovarian hyperstimulation' (COH) is sometimes also used to indicate that the process is carried out under the supervision of a doctor.
Egg retrieval
The maturity of the egg cells is determined by monitoring the ovaries through ultrasound scans or by measuring hormone levels in the blood.
Once a sufficient number of mature follicles have developed, FSH is withdrawn, and the patient is given a single dose of human chorionic gonadotropin (hCG). Exactly 36 hours after this hormone is administered, the egg cells are retrieved from the ovary via needle aspiration. This procedure is performed in a hospital, with or without local anaesthesia, and under ultrasound guidance.
In the Netherlands, this procedure is almost always performed under local anaesthesia; general anaesthesia must be requested in advance. In Germany, however, general anaesthesia is standard practice. If more than 36 hours pass after the hormone injection, spontaneous ovulation will occur, and the egg cells can no longer be harvested for IVF.
English Translation: Extract from 'A Roman Rhine barge, found in Utrecht-De Meern: Results of the investigation of the flat-bottomed vessel 'De Meern 1'
A particularly fine rotary quern made of basalt lava (tephrite) was found in the stern; both millstones are completely preserved (fig. 8.70, plate 88). Unusually, due to the favourable preservation conditions at the site, almost all of the quern's wooden and metal parts have survived. The fact that the specimen is almost entirely intact indicates that the ship must have sunk relatively quickly.
When the quern was discovered, the runner stone and bedstone were still attached. This indicates that they both belonged to the same quern and explains their identical diameter (approximately 40 cm). The runner stone weighs 15.5 kg and the bedstone 13.9 kg.
Through prolonged use — possibly over many years — both stones have lost several centimetres in height and show slight oblique wear to the edges. The edge height varies from 6.5 to 8.5 cm for the runner stone and from 5.5 to 7 cm for the bedstone. Similar unused bedstones are generally around 10 cm tall, whereas runner stones can be even taller.
Originally, the quern was fitted with a wooden handle fixed into a drilled socket by means of an iron staple fixed with lead. Intensive use caused the original handle to break away, leaving only the damaged socket, which extends obliquely from the edge to the outside of the runner stone.
The socket is shaped like a double dovetail, reflecting the form of the iron staple that was set in lead. A new hole was chiselled about 8 cm to the right of the damaged socket in order to replace the broken handle. This second hole is smaller than the original, and it appears that the new handle was made of an organic material such as leather. It is plausible that, at this stage, the quern was no longer turned by a wooden handle but by means of a ‘turning stick’, perhaps a slender wooden rod, which was found together with the quern.
Extract from Wikipedia page about IVF
Dutch Source: nl.wikipedia.org/wiki/In-vitrofertilisatie
Ivf-behandeling
De ivf-behandeling bestaat uit vier stappen:
Follikelstimulatie
Eicelpunctie
Fertilisatie
Embryo transfer
Follikelstimulatie
In een spontane menstruele cyclus komt meestal 1 eicel tot rijping na een kortdurende FSH-stijging. Tijdens een ivf-behandeling is het de bedoeling bij de vrouw meerdere follikels (en daarmee eicellen) tot rijping te laten brengen. Om een goede kans op succes te verkrijgen is het van belang meerdere eicellen te kunnen 'oogsten' voor externe bevruchting.
Uit deze via IVF met zaad bevruchte eicellen ontstane embryo's zullen de beste - dwz die met een goede kans op succes - worden geselecteerd voor terugplaatsing in de baarmoeder van de vrouw. Een goede kans op succes betekent een kans die vergelijkbaar is met de kans die gezonde paren in hun meest vruchtbare jaren hebben op zwangerschap.
Het stimuleren van de groei van meerdere follikels gebeurt door het toedienen van extra FSH (follikelstimulerend hormoon). Dit vindt plaats door injecties met follitropine, urofollitropine of menotrofine.
Om te zorgen dat de extra eicellen niet tot een vroegtijdige eisprong leiden geeft men een GNRH-agonist of GNRH-antagonist. Een voorbeeld hiervan is decapeptyl.
Het stimuleren van de follikelgroei begint gewoonlijk op dag 3 van de menstruele cyclus en duurt gewoonlijk tussen de 10 en 18 dagen. Gedurende deze tijd doet een arts regelmatig een echografie van de eierstokken en baarmoeder, om te zien of de follikels in het juiste tempo rijpen, en of het baarmoederslijmvlies voldoende dik is.
In de medische wereld wordt follikelstimulatie aangeduid met de term ovariële hyperstimulatie (afgekort OHS), wat vertaald kan worden in: 'verhoogde stimulatie van de eierstokken'. Om aan te geven dat alles onder begeleiding van een arts plaatsvindt, gebruikt men ook wel de term 'gecontroleerde ovariële hyperstimulatie' (afkorting: COH).
Eicelpunctie
Door middel van controle-echo's of het meten van hormoonwaarden in het bloed, weet men wanneer de eicellen voldoende gerijpt zijn.
Als er voldoende rijpe follikels zijn wordt er gestopt met het toedienen van FSH en wordt bij de patiënt eenmalig een dosis Humaan choriongonadotrofine toegediend. Precies 36 uur na deze hormoontoediening, dienen de eicellen door middel van een punctie te worden weggezogen uit de eierstok. Deze punctie gebeurt in het ziekenhuis, al dan niet onder lokale verdoving en onder echogeleiding.
In Nederland gebeurt de ingreep eigenlijk altijd onder lokale verdoving; een narcose moet speciaal van tevoren worden aangevraagd. In Duitsland is het gebruikelijk om narcose toe te passen. Indien men langer wacht dan 36 uur na de hormooninjectie, zal er een spontane eisprong (ovulatie) plaatsvinden en kunnen de eicellen niet meer geoogst worden voor de ivf.